Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/21954 K.2012/12899

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I) Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'unun 23. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Kabule göre de ;

II) 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi ile uygulama yapılırken, suç tarihi itibarıyla 1/2 yerine, 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması;

III) Suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan sanık hakkında 5275 sayılı yasanın 106/4. maddesi uyarınca hükmolunan para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi;

IV) Suçu işlediği sırada on sekiz yaşından küçük olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi;