Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/22178 K.2013/3382

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında 1/6 oranında indirim yapılırken cezanın 2 yıl 11 ay yerine 3 yıl olarak tespiti ile fazla cezaya hükmolunması,

2-Müştekinin gece saat 23.00’da aracını park edip, öğlen saat 12.00’de hırsızlık eylemini fark etmesi karşısında eylemin geceden sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin delillerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan TCK’nin 143. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

3-Sanıklar için ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına,