Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/22764 K.2011/3843

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141. CMK'nun 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi ve reddedilen veya delillendirme yönünden üstün tutulan, kabul edilen deliller ve nedenleri, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat; sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK'nın 230 maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, hükmün gerekçesinde suçun konusunun ve fiilin ortaya konulmaması,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

3-Suçun araç kapısının kilidi açılarak işlendiğinin kabulünü gerektiren deliller ortaya konulmadan 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d maddesinin uygulanması,

4-Sanıkların aracı çalmaya çalıştıkları gece büfeden hırsızlık yapmaya çalışırken yakalandıklarına dair yakalama tutanağında belirtilen saat ve sanıklar ... ve ...'nun soruşturma aşamasındaki ifadelerinden sanıkların şikayetçiye ait aracı geceleyin çaldıkları anlaşılmasına rağmen sanıklar hakkında 5237 sayıl TCK'nun 143. maddesinin uygulanmasının değerlendirilmemesi,