Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/22941 K.2012/23843

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında, sanığın “Mürüvvet” olan anne adının “Mürüvet” ve “Karaşar” olan nüfusa kayıtlı olduğu köy bilgisinin “Karaşer” olarak yazılması,

2-Katılanın kapıları kilitli olarak park halinde bulunan otomobilinin kapısını, spatulayı kapı kolu altından sokup kilidi zorlayarak açmak suretiyle hırsızlayan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,