Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2305 K.2012/181

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın sokak üzerinde açıkta bulunan mobileti bulunduğu yerden alıp iteklemek suretiyle çalıştırdıktan sonra götürdüğü, bu şekilde gerçekleşen hırsızlık eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk maddesine ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturacağından 5252 sayılı yasanın 9/3. maddesine göre karşılaştırmanın buna göre yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın sabıka kaydında görünen hırsızlık suçundan almış olduğu cezasının ertelenmiş olması nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından, aynı kanunun 522. maddesinin lehe hükümlerinin sanık yararına uygulanacağının gözetilmemesi,

3- Sanığın çaldığı mobileti bırakıp başka bir mobilet çalmak üzere iken, müştekinin arkadaşı tarafından mobiletin tanıması üzerine polise haber verdiği, sanığa mobileti nereden bulduğunu sorduğu sırada sanığın mobileti bırakıp yaya olarak kaçması üzerine peşinden koşarak yakalayıp polise teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile cezadan indirim yapılması,