Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/23238 K.2011/9268

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ...'ın yokluğunda müdafii atandığı yine yokluğunda verilen karar kendisine tebliğ edilmediğinden, usulsüz tebligat hükümlerine göre, öğrenme üzerine kararı temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/2, 522. (pek fahiş) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesine uyan hırsızlığı oluşturduğu gözetilerek 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, aynı cezalar belirlenmesine karşın, sonuç cezada 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması suretiyle cezalar birbirleriyle karşılaştırıldığında lehe olan yasanın 765 sayılı TCK olduğunun gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması,