Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/23385 K.2012/13775

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/2. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ile ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanıkların, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüklerinin bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine rağmen uygulama olanağı olmayan aynı yasanın 53/1. maddesinin sanıklar hakkında uygulanmasına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCY’ında cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasını öngördüğü gözetilmeden, mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 100 TL ile hırsızlık suçundan hapisten çevrilerek verilen 4200 TL olarak hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine toplanmalarına karar verilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,