Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2350 K.2011/977

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

1- Hükmün gerekçe kısmında 765 sayılı TCK 493/2 maddesinin sanığın lehine olmak üzere cezalandırılmasına dendiği halde hüküm fıkrasında 765 sayılı TCK 493/1 maddesi ile cezalandırma yoluna gidilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

2-Sanık ...'ın müştekiye ait aracın önce ön kapı kilidini sökerek sonra Mahmudiye semtinde bir anahtarcıdan kendi otosunun anahtarını kırıldığını söyleyerek anahtar yaptırıp çalacağı otonun yanına gelerek otoyu taklit anahtarla hırsızladığının anlaşılması karşısında; hırsızlığın anahtar uydurmak suretiyle gerçekleştiğinin kabulü ile eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1,522,59/2 maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d,62 maddeleri gereğince yapılan uygulamada temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğunun kabulü geretiği halde yazılı şekilde uygulama yapılması,