Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/23504 K.2012/23805

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCY’nın 142/2-g. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eylemlerinin 142/2-g. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 151/1. maddesine uygun mala zarar vermek suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın hırsızlığı fark ettiği saatin 06:30 civarı olduğu, hırsızlık anının tam olarak belirlenemediği, suç tarihinde gecenin, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca güneşin doğduğu 04:57' den bir saat önce 03:57'de bittiği ve eylemin geceden sayılmayan zaman dilimi içinde gerçekleşmiş olabileceğinin anlaşılması karşısında, kuşkudan sanık yararlanır kuralı gereğince, eylemin gündüz saatlerinde gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerekirken, varsayıma dayalı ve yerinde olmayan gerekçelerle sanıklar hakkında anılan yasanın 143/1. maddesinin uygulanması;