Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/23611 K.2012/24806

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen kararda, 7 günlük temyiz süresinin “kararın tebliğinden itibaren” denilmek suretiyle, sürenin başlangıcı konusunda sanığın yanıltılmış olduğunun ve sanığa da kararın tebliğ edildiğine dair dosya içinde bir belgenin bulunmadığının anlaşılması karşısında; temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, yakınanın sokak üzerine park ettiği aracının kapısını bilinmeyen bir şekilde açarak düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında delilleri gösterilmeksizin aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

2- Hırsızlık suçunun konusunun otomobilin kendisi olması karşısında, bu araca hırsızlık suçu sırasında zarar verilmesinin mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesi suretiyle bu suçtan açılan dava nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,