Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/23798 K.2012/27235

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde müştekiye ait park halindeki kilitli aracın camını zorlayıp açarak araç içinde bulunan amfiyi çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden ve sanığın tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, otomobilini saat 23.00 sıralarında kilitleyerek bıraktığını ve ertesi gün saat 11.00 sıralarında hırsızlık yapıldığını fark ettiğini beyan ettiği gibi suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine dair başkaca delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında koşulları oluşmamasına rağmen cezada 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılması,