Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/24471 K.2012/27558

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nun 493/1, 61. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 ve 35. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/2-4 maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu,

bu suçun da CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerine tabi olduğu ve taraflara uzlaşma hususu hatırlatılıp sonucuna göre ayrı ayrı tespit edilecek sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği ve adli sicil kaydından anlaşılacağı üzere, sanığın 765 sayılı Türk Ceza Yasasının 81/2 maddesine göre mükerrir olduğu anlaşıldığından, hakkında aynı Yasanın 522. maddesi uyarınca ceza indirimi yapılmaması gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,