Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/24799 K.2012/26052

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2010/6-173 esas 2010/208 sayılı kararında da bahsedildiği üzere sanığın yakalanması üzerine suçunu itiraf edip katılanlara ait aracı göstererek, çalınanların henüz başvurusu bulunmayan katılanlara teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın suç tarihinde katılana ait park halindeki aracın camını açarak içerisinden hırsızlık yapması şeklinde gerçekleştirilen eylemin TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturması karşısında anılan Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması,

3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,