Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/25073 K.2012/27722

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, gündüz vaktinde evrakı ayrılan diğer sanıklarla birlikte müteahhit olan şikayetçinin henüz idareye teslim etmediği elektrik trafosuna, sağlam ve muhkem olan duvarını delmek suretiyle girerek içinden eşya çalarken yakalanması şeklindeki eylemine uyan ve lehe yasa değerlendirmesinde yapılan uygulamaya göre.

765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 62, 523, 59/2 maddeleriyle, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/2, 62/1, ve 151/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, mala zarar verme suçu ile ilgili 5271 sayılı TCK'nın 253 ve 254. maddeleri dikkate alındığında “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması durumunda 5237 sayılı TCK’nın; uygulanmadığı takdirde ise, 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun gözetilmemesi,