Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/25442 K.2013/787

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, eyleminin bir bütün olarak müştekiye ait aracın mülkiyetine yönelik olduğu gözetilmeden, hırsızlamak amacıyla aracın bazı kısımlarına zarar veren sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın savunmasına göre hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerekliliğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın kolluk güçleri tarafından yakalandıktan sonra müştekinin çalınan aracının yerini gösterip hasarlı olarak müştekiye iadesini sağladığı anlaşıldığından, kısmi iade söz konusu olup, bu konuda müştekinin ceza indirimine muvaffakatı olup olmadığı araştırılarak, hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerekliliğinin gözetilmemesi,