Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/25587 K.2012/28624

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (hafif) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/2, 119/1-c, 53 ve 151/1, 53. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de; 1- Sanıkların hırsızlık suçuna ilişkin eylemleri henüz devam ederken işyeri içerisinde yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinde belirlenen meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı kıstasları dışında sanıkların amaç ve saikleri kıstas alınarak, olayın oluşuna uygun düşmeyecek şekilde değerlendirilme ile, yasa da belirlenen en az oranda indirim yapılması,