KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/25711 E., 2013/2570 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, ve konut dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık ...'ın fikir birliği içerisinde diğer sanıklar ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediğini gözetilmeyerek sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın bu suçtan beraatlerine karar verilmesi ve atılı suçun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
2- Tüm sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a- Sanıkların, katılanın evinin müştemilatı niteliğinde olan ahırından hayvanları çaldığı anlaşıldığından, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı yasanın 142/2-g maddesi ile hüküm kurulması,
b- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/25711, K. 2013/2570, 12 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama