Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/27600 K.2013/945

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve ...’ın, arkadaşları ... ve ... dışarıda beklerken suç tarihinde gece vakti saat 04:00 sıralarında müşteki ...’in işyerinin muhkem kapısını sert bir cisimle kanırtıp açarak içeriden 1.223 TL değerinde giyim eşyasını koydukları kutuyu geldikleri araca koyup, tekrar içeri girdiklerinde kolluk görevlilerine yakalandıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nın 493. maddesinin 1. fıkrasının yanı sıra (son) fıkrasının da uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

yine sanıkların araca götürüp koydukları kutuda bulunan malların değerinin, suç tarihindeki ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü ve yerleşen uygulamaya göre, 765 sayılı TCK’nın 522/1. maddesinin uygulanmasında pek fahiş yerine pek hafif kabul edilerek, sanıklar hakkında eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında suç eşyasının kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK’nın 512/1. maddesine uyan suç eşyasını kabul etmek suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının suç tarihi olan 30.07.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı, yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Sanık ... hakkında müşteki ..., mağdurlar ... ve ...’e yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan; Sanık ... hakkında ise müşteki ..., mağdurlar ... ve ...’e yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile müştekiler ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1- Sanıklar ... ve ...’ın müşteki ...’ya yönelik eylemleri hakkında, Adıyaman E Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğünün 12.11.2002 tarih ve 2002/4099 sayılı yazısına göre suç tarihi olan 31.03.2002 tarihinde sanıkların mezkur cezaevinde tutuklu olarak bulunduklarının bildirilmesi karşısında; sanıkların yüklenen suçun işlendiği tarihte cezaevinde oldukları gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Sanıklar ... ve ...’ın mağdurlar ... ile ... ve müşteki ...’e yönelik eylemleri ile sanık ...’ın müşteki ...’a yönelik eylemi hakkında; sanıklar ... ve ...’ın yüklenen suçları işlediğine ilişkin Sulh Hakimi önünde ve kovuşturma evresinde reddettikleri kolluktaki anlatımları ve yer gösterme tutanakları dışında savunmalarının aksine kesin, yeterli, hukuka uygun ve inandırıcı delillerin bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre;

3-Sanıklar ... ve ...’ın üzerlerine yüklenen mağdurlar ... ile ... ve müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçlarının gerektirdiği cezanın alt sınırı bakımından, Cumhuriyet Savcısının esasa ilişkin görüşünü bildirdiği ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda, 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmadan karar verilerek, aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

4- Dosyada bulunan nüfus kaydına göre 10.08.1984 doğumlu olan sanık Abdülkadir Atlı’nın mağdurlar ... ile ... ve müşteki ...’e yönelik eylemlerin gerçekleştiği tarihlerde 15-18 yaş grubunda olduğu gözetilmeyerek, hakkında 765 sayılı TCK’nın 55/3.(5237 sayılı TCK’nın 31/3.) maddesi ile uygulama yapılmaması,

5- Mağdurlar ... ve ...’in 20.04.2006 tarihli oturumda sanıklardan şikayetçi olmadıklarını ve uzlaşmayı kabul ettiklerini belirtmeleri karşısında; sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları ile ilgili olarak 5395 sayılı Kanunun 24. maddesi uyarınca uzlaşma teklifinde bulunmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

6- Mağdurlar ... ve ...’in 20.04.2006 tarihli oturumda şikayetten vazgeçtiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151.maddesinde yer alan mala zarar verme suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde hükmolunması,

7-Sanık ... hakkında müşteki ... ve mağdurlar ... ve ...’e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerde mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

8-Gerekçeli karar başlığındaki müşteki ... ile mağdurlar ... ve ...’e yönelik eylemlerin tarihinin sırasıyla 18.07.2002, 30.07.2002 yerine, 17.07.2002, 29.07.2002 olarak yanlış yazılması,