Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/28630 K.2013/877

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu eşyaların çalındığı kamyonun bulunduğu yer ile yol arasında herhangi bir engelin bulunmadığı, başkalarının girmesine izin verilmediğini gösterecek şekilde dış dünyadan ayrılmadığı mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu ve krokiden anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 141/1 maddesi kapsamında kaldığı halde yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 1 nolu bozma nedeninde açıklandığı üzere konut müştemilatı olduğunu gösterecek herhangi bir engel bulunmayan yere giren sanık hakkında unsurları bakımından oluşmayan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Görevliler tarafından şüphe üzerine yakalanan sanığın suçunu samimi bir şekilde ikrar ederek suça konu eşyaları çaldığı yeri göstererek henüz müracaatı dahi olmayan katılana iadesini sağlamış olması karşısında; gerçekleşen kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı katılandan sorulup, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4 maddesinde yazılı bulunan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,