Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/28646 K.2013/1107

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesine uyduğu göz önüne alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı değerlendirilip, sanığklann eylemine ilişkin 765 sayılı TCK'nın 493/2, 522 {pek fahiş). 62. 59 maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. 35, 62 maddelerinin; ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanıp sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik biçimde hüküm kurulması,

2-Sanıkların eylemlerini saat kaçta gerçekleştirdikleri duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptandıktan sonra, eylemin gece ya da gündüz gerçekleştiği belirlenerek, sonucuna göre TCK'nın 143. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3-Hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanıkların aracı çalmak amacıyla araca zarar vermesi eyleminin suç oluşturmayacağı gözetilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki bütün hakları kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gereltiği gözetilmeden, yazılı şekilde bir kısım hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,