Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/28779 K.2013/4072

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun ögelerinin farklı olduğu, olay zamanı 01:30 zaman dilimi içerisinde müştekiye ait işyerinin sağlam ve muhkem kepenk demir kilitleri kırılarak işyerine girildiği, toplam 732,00TL değerinde cep telefonları, kulaklık, kılıf ve işyerinin camına asılmış kullanılmış kontör kartlarının çalındığı, ihbar üzerine olay yerine giden polis memurlarının üç şahsın kaçtığını görmesi üzerine kovalamaca sonucu çalmış oldukları eşyalarla sanıklar Hakim ve ...'nin yakalandığı,

çevrede yapılan araştırmada da levye ile sanık ...'in yakalanması ve müştekinin 29.04.2005 tarihli dilekçesi ile şikayetçi olmadığını belirtmesi de dikkate alınarak, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 ve 35 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu, bu maddeler ile karşılaştırma yapılması gerekirken hatalı şekilde TCK'nın 142/2-d, 151 maddeleri ile karşılaştırma yapılarak yazılı biçimde hüküm kurulması;

2- Sanıkların müştekiye ait işyeri önünde hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdikleri sırada, olay yerine gelen polis memurları tarafından kovalamaca sonucu sanıklar ... ve ...'ın çalmış oldukları eşyalarla birlikte yakalandıkları, diğer sanık ...'ın parkta saklanır vaziyette yanında levye ile çömelmiş olarak bulunması şeklindeki eylemin teşebbüs aşamasında kalmış olduğu dikkate alınmadan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddenin ve sanıklar Hakim ve ... hakında 765 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması,

3- Kabule göre;

a- Müştekinin 29.04.2005 tarihli dilekçesinde şikayetçi olmadığını ifade ettiği ve suç tarihi itibariyle mala zarar verme suçunun kovuşturulması şikayete bağlı olduğundan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde hükmolunması;

b- Sanık ... hakkında kurulan mala zarar verme suçunun suç tarihine göre, uzlaşma kapsamında kalması dikkate alınarak taraflara uzlaşma teklif edilerek sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Sanık ...'ın müştekiye ait işyerine birden fazla kişi ile birlikte girdiklerinin anlaşılması karşısında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunması,

d- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın uygulanması bakımından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 esas, 2008/74 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gibi, tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/375 esas 2002/8 sayılı ilamında sanığın yaş küçüklüğü nedeniyle ceza indirimi uygulanmış olması karşısında, söz konusu ilamın 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesine göre tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

e- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen ve müştereken” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,