Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/29633 K.2013/1264

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları nedeniyle zamanaşımı içerisinde işlem yapılmasının mümkün olduğu görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/12/2012 tarih, 2011/2-281 Esas ve 2011/285 sayılı kararında, sanık hakkında düzenlenen İddanamede, yanılgı ile sanık hakkında uygulanması isetenen bir indirim hükmünün sanık aleyhine olacak şekilde uygulanmamasının ek savunma hakkını gerektirmeyeceğinin belirtilmesi karşısında; iddianamenin sevk maddesi kısmında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gösterilmek suretiyle uygulanması istendiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı verilmeden söz konusu maddenin uygulanmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığını belirterek bozma isteyen tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereği cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bilinecek olan denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olmayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,