Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/29982 K.2013/961

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanıkların devriye görevini ifa eden polis tarafından durdurulmaları üzerine suça konu aracı -yerini de belirterek- çaldıklarını beyan edip henüz kolluğa müracaatı bulunmayan şikayetçiye iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden 142/1-e maddesinden uygulama yapılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,