Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/30285 K.2012/9399

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında müştekiler ... ve ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa atılı hırsızlık suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 02.06.2002 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükümlerin BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında müşteki ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2002 tarih, 2002/580 esas ve 2002/796 karar sayılı kararı ile kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.02.2006 tarihli kararıyla yakınan Ahmet Vehbi Yıldız'a yönelik hırsızlık suçuna yakalanamayan arkadaşları ... ve ... ile önceden anlaşmak suretiyle doğrudan katılan sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 64/1 maddesi yerine 65/3 maddesiyle hüküm kurulmasına karar verildiği için hükmün bozulmasına karar verildiği,mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde hüküm kurulurken 765 sayılı TCK'nın 64/1 maddesi yerine 65/3

maddesiyle uygulama yapılmış ise de, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunması gerektiğinden 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasından fazla cezaya hükmolunamayacağından sonuç ceza dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 65/3 maddesinin uygulanması nedeniyle ceza 2 yılın altına düşmüş ve hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilirlik sınırları içerisine girmiş ise de; sanığın sabit kabul edilen eyleminin asıl cezası 2 yıldan az olamayacağından ve aksi hal sanığın;

önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, hükmolunması gereken ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına olanak bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;