Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/30834 K.2013/1163

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi gereğince sanık yararına olan hükmün değerlendirilmesinde; hırsızlığın suça konu minibüsün sürgülü camının sert bir cisimle zorlanarak gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi yerine 491/2. maddesi uyarınca karşılaştırma yapılması,

2-14.05.1987 doğumlu olan sanığın suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu gözetilmeyerek, hakkında 765 sayılı TCK'nın 55/3. (5237 sayılı TCK’nın 31/3.) maddesi ile uygulama yapılmaması,

3- Sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2002/65 Esas ve 2002/34 sayılı sabıka ilamında, 72.70 YTL ağır para cezası olup, cezasından 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesi ile 1/6 oranında artırım yapılırken, aynı Yasanın 81/3. maddesi gözetilmeden, sonuçta fazla hapis cezasına hükmolunması,

4-Sanığın üzerine atılı suç 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 41. maddesi ile yapılan değişiklik öncesi uzlaşmaya tabi suçlardan olup 5395 sayılı Kanunun 24. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,