Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/30933 K.2013/3580

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada bulunan adli emanet eşyası hakkında zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığın, müştekiye ait işyerindeki çeşitli markalardaki sigaraları poşete koyarak yol üzerinde park halinde bekleyen araca yüklediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 62. maddesi yerine aynı yasanın 61. maddesi uyarınca hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrrüre esas alınan mahkumiyeti 765 sayılı TCK'nın 404. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen suça ilişkin olup, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşullarının oluşması durumunda "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, 765 sayılı TCK'nın 81/1. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine olanak bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,