Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/30994 K.2012/815

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A) Sanığın eyleminin bir bütün halinde 765 sayılı TCK’nun 343/2 maddesinde yazılı kişinin hüviyeti hakkında yalan beyanda bulunması suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede ;

Sanığa yüklenen kişinin hüviyeti hakkında yalan beyanda bulunması suçunun gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 01/12/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında hırsızlık suçundan yapılan incelemede ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçu ile ilgili olarak lehe aleyhe yasa değerlendirmesi yapılırken, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesi uygulamasının alt sınırdan uzaklaşılarak, 765 sayılı TCK'nun 493/1 maddesi uygulamasının ise alt sınırdan uygulanması , sonuç ceza açısından da 5237 sayılı yasa gereğince 2 yıl 17 ay, 765 sayılı yasa gereğince ise 3 yıl 6 ay olarak belirlenen cezalardan, 5237 sayılı yasanın daha lehe olmasına rağmen 765 sayılı TCK uyarınca hüküm kurulması,