Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/31301 K.2011/9935

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında kurulan ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2003 gün ve 2002/47-2003/1645 sayılı önceki hükmünün hükümlü tarafından temyiz edilmediğinden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Sanık hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanıklar ...

Yetkin ve ...'e ilişkin ilk hükmün, sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 11.10.2005 tarih 2004/16356-2005/12569 sayılı kararı ile bozmadan 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen sanık ...'in de yararlanmasına karar verildiği ve Mahkemece yeniden yargılama yapılıp bozmaya uyularak, bozma ilamından hükmü temyiz etmeyen sanık ...’in de yararlandırılarak 21.12.2006 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da.

5252 Sayılı Yasanın 9. maddesinde Yasa koyucu sonradan yürürlüğe giren yasa hükümleri uyarınca yapılacak uyarlama yargılaması ve sonuçlarını özel olarak düzenlemiş bulunduğundan, somut olayda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 325. maddesi hükmünün lehe yasa değerlendirmesi gerekçesiyle yapılan bozmalarda uygulama koşul ve uygulama olanağının bulunmadığı; sanık hakkında verilen 29.12.2003 gün ve 2002/47-2003/1645 sayılı hükümlülük kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ancak tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır.

Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.