Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/31746 K.2013/3873

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin “b” bendine uyduğu gözetilmeden, aynı yasa maddesinin “e” bendi ile uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış; mahkemece, hükmün gerekçe kısmında, sanığın katılanın zararını gidermediği şeklindeki yasal ve yeterli gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiğinin belirtilmesi karşısında, tebliğnamede bozma isteyen düşünce de benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,