KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/32208 E., 2013/3512 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Müştekinin eşyalarını tam olarak alamadığını beyan etmesi karşısında sanığa atılı hırsızlık suçunun tamamlandığının gözetilmeyerek sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması ve atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilmesi durumunda uzlaşmaya tabi olmaması sebebiyle tebliğnamede uzlaşmaya tabi olduğu gerekçesi ile bozma isteyen görüşü iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 151. maddesindeki mala zarar verme suçunu oluşturan eylem nedeniyle uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulama yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/32208, K. 2013/3512, 19 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama