Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/32260 K.2013/7086

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların, kendisine ait işyerinin önünden uyuyan müştekinin cebinden cep telefonlarını çalması şeklinde gerçekleştirdikleri hırsızlık eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 142/2-b.maddesine uyması sebebiyle tebliğnamede bozma isteyen 1 numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesinde hapis cezasının yanında adli para cezasının öngörüldüğü halde sanık ... hakkında sadece hapis cezasına hükmedilmesi karşı temyiz olmadğından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde, tekerrüre esas alınan erteli cezasının karar tarihinin 19.02.2002 olduğu ve 5 yıllık süre geçtiğinden tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye ait olduğu düşünülmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,