Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/32673 K.2012/6325

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde müşteri olarak gittiği müştekiye ait işyerinde, müştekinin diğer müşterilerle ilgilenmesinden yararlanarak incelemek için aldığı cep telefonunu alması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında verilen 1 yıl kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı Yasanın 51. maddesi uyarınca ertelenmiş olduğu halde, anılan Yasanın 53/4. maddesindeki ‘kısa süreli hapis cezası ertelenmiş kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz’ şeklindeki düzenlemeye aykırı biçimde aynı Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,