Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/32914 K.2013/5805

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.10.2012 gün ve 2012/1-405 Esas 2012/1802 Karar Sayılı ilamında da belirtildiği üzere iddianamede sevk maddesi olarak birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları belirtilmemiş ise de iddianame içeriğinde anlatılmış olması karşısında ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği,mağdurun ifadelerinde 24.01.2007 tarihinde saat:16:00 da evden ayrıldığını, 25.01.2007 tarihinde saat:07:00 da eve geldiğinde hırsızlık olduğunu beyan ettiği,suç yerinin 268/11 sokak olduğu, 25.01.2007 tarihli olay tutanağına göre sanığın 25.01.2007 tarihinde 01.45 te 686/7 sokak üzerinde aracın bagajından suça konu eşyaları indirirken görüldüğünün anlaşılması karşısında sanık lehine yorumla suçun gündüzleyin işlendiği anlaşıldığı halde sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması durumunda ceza 2 yıla düşmüş ve hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla,

aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin ve erteleme hükümlerinin uygulanabilirlik sınırları içerisine girmiş ise de;sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve erteleme kararı verilemeyeceği belirlenip bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,