Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/33008 K.2013/6589

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mağdura ait park halindeki kapı ve pencereleri kilitli aracın sol ön kapı camını kırarak araç içerisindeki oto teybini almaya çalıştığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması,

2-Sanığın adli sicil kaydında görülen Elazığ 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05.12.200tarih, 2006/70-618 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62, 52 maddelerinden verilen 100 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin suç tarihi olan 12.09.2006 tarihinden sonra 31.01.2007 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, yasal ve yeterli olmayacak şekilde, ''sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması'' gerekçe gösterilerek hakkında TCK'nın 51 ve CMK'nın 231 maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi,