Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/33746 K.2013/9203

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09.03.2007 yerine yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, suça sürüklenen çocuklar hakkında düzenlenen iddianamede, müştekiye ait işyerine kapı kilidini kırarak girdiklerinin anlatılması karşısında; haklarında TCK'nın 116/2-4 ve 119/1-c. maddeleri gereğince, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulması olanaklı kabul edilmiştir.

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince

Oluşa ve dosya içeriğine göre, hırsızlığın saat 04:00 sıralarında gerçekleştiği ve olay tarihinde güneşin saat 05:59'da doğduğunun anlaşılması karşısında; suçun gece vakti işlendiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında neticeten verilen 1 yıl 1ay 10 gün hapis cezasının kısa süreli olduğunun kabulüyle, aynı Yasanın 50. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,