Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/33878 K.2013/4964

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde saat 00.00 sıralarında diğer sanık ... ile birlikte müştekiye ait işyerinin sağlam ve muhkem kapı kilidini açmak için zorlamak suretiyle giriş kapısının kilidine zarar verdiklerinin ve işyerinin kapısını açamadan kolluk tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulan hırsızlığa eksik teşebbüs eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 61, 522 (pek hafif) maddelerine uyan suçu oluşturduğu.

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, müşteki şikayetçi olmadığından, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 53 ve 116/2-4, 119/1-c, 53 maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçuyla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekmekte ise de;

sadece 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 53 maddesi ile yapılacak uygulamaya göre, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 61, 522 (pek hafif) ve 647 sayılı Yasanın 4/1. maddeleri ile yapılan uygulamanın her durumda sanığın lehine olması nedeniyle, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.