Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/3396 K.2012/4661

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ

Hırsızlığa teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/831 E. ve 2003/233 sayılı Karar ile tekerrüre esas görevli memura mukavemet suçundan eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür uygulamasına esas alınan Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.1999 tarihli 1998/620 esas 1999/277 karar sayılı ilamındaki cezanın 18.05.1999 tarihinde kesinleştiği ve infaza verildiği ancak dosyada infaz tarihine ilişkin bir bilginin olmamasına göre infaz tarihinin araştırılmaksızın tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanıkların olay günü bir mağazada alışveriş yapmakta olan şikayetçinin omuzunda asılı bulunan çantasından özel beceri ile cüzdanını çalmaya teşebbüs ettikleri olayda dosya içeriğinden şikayetçinin yabancı uyruklu olduğunun anlaşılması dışında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-son fıkrasının uygulanmasının yasal ve yeterli gerekçesinin tartışılmaksızın uygulanması suretiyle sanıklar hakkında verilen cezadan artırım yapılması,

3- Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki c ve e bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece 53/1-a-b-d bentlerinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması,

4- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,