Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/34111 K.2013/13546

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay yeri inceleme raporunda, sanıkların suça konu su sayaçlarını hırsızladıkları yapının fiilen kullanılmayan, camsız ve sıvasız metruk bir bina olduğunun belirtilmesi karşısında, mahallinde keşif yapılarak bahse konu yapının tamamlanmış, olağan gereçle kapatılmış ve başkasının girmesine rıza gösterilmeyeceği belirtilecek şekilde dış dünyadan ayrılmış bir yapı olup olmadığı kuşku götürmez şekilde belirlendikten sonra suç vasfının tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Değerleri belirlenmemiş suça konu su sayaçlarının farazi olarak düşük değerde oldukları kabul edilerek sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması,

3-Mahkemece 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca, baroya yazı yazılarak yaşı küçük sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiilere ödenen avukatlık ücretlerinin, dosyadaki bilgilerden düzenli mali gelirleri bulunmadığı anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,