Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/34281 K.2013/8904

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 55/3,62, 65/3, 71, 81/2,492/1, 493/1, 522. maddeleri uyarınca neticeden 10 yıl 38 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin 08/04/2004 tarihli ve 2003/639 esas, 2004/222 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip,

sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanık hakkında lehe olan hükümlerinin tespiti amacıyla yapılan yargılama sonucunda İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin kapatılması sebebiyle dosyanın gönderildiği İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince adı geçen sanığın bu kez sonuç olarak 38.400,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilisin 12/04/2006 tarihli ek kararının sanık müdafiince temyizi sonucu Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03/03/2008 tarihli ve 2007/5109 esas, 2008/3490 sayılı ilamı ile bozulması üzerine,

dava zamanaşımı sürelerinin gerçeklettiğinden bahisle sanık hakkında üzerine atılı suçlarla ilgili kamu davasının düşürülmesine ilişkin Yargıtay bozması sonucu dosyanın devredildiği İzmir 8. Çocuk Mahkemesinin 25/05/2009 tarihli ve 2008/206 esas, 2009/242 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 25.08.2011 gün ve 2011/11079/44882 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasıın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2011 tarih ve 2011/272858 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un "Lehe hükümlerin uygulanmasında usul" kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; "Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz." seklindeki düzenleme karsısında; sanık hakkındaki kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde karar verilmesine isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ