Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/344 K.2012/1689

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nın 493/1-son, 522. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 ve 151/1 maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

bu suçların CMK.nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerine tabi olmasına rağmen taraflara uzlaşma teklif edilmemiş ve gerekçede suçun hangi saatte işlendiğinin tespit edilemediği belirtildiği halde sanığa aynı Yasanın 143. maddesi uygulanarak karşılaştırma yapılmış ise de, her durumda 765 sayılı TCK’nun lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.