Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/34801 K.2013/6995

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkları müştekinin inşaat alanına kullanmak üzere bıraktığı demirleri almaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1 maddesinden uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında TCK.nın 35/2. maddesi ile cezasından 3/4 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 7 ay yerine, 9 ay olarak hesaplanması, yanlış hesaplanan 9 aylık bu ceza üzerinden TCK 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç olarak 5 ay 25 gün yerine sanığın 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,