Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/34956 K.2013/10855

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın işyeri deposunun kapı kilidinin kırılarak hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiği; müşteki ...'ın seyyar arabasının asma kilidinin kırılarak hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiği; müştekiler ... ve ...'in ikametinin giriş kapısı olmayan deposuna girilerek, eşyaların bulunduğu kapının kırılarak hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında mala zarar verme suçlarından zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I- Sanığın, katılan ..., müşteki ..., müşteki ..., müşteki ..., müşteki ..., müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları ile müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılan ...'ın mahkemede alınan beyanında; Aralık 2007 tarihinde deposundan, Ocak 2008 tarihinde işyerinde bulunan kamyonundan hırsızlık eylemlerinin gerçekleşmesi karşısında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi; müşteki ...'ın seyyar arabasının kilitli olan kapağının kırılarak hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hüküm fıkrası çıkarılarak yerine ‘‘TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanığın müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçu ile müştekiler ... ve ...'e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1- Müştekiler ... ve ...'e yönelik iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2- Müşteki ...'un soruşturma aşamasında, deponun penceresinin daha öncesinden el girebilecek kadar kırık olduğunu beyan etmesi nedeniyle mala zarar verme suçu oluşmayacağı dikkate alınmadan beraati yerine yetersiz gerekçe mahkumiyetine karar verilmesi