Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/35402 K.2013/5170

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, restoran içindeki sandalyede asılı bulunan müştekinin çantasını çaldığının anlaşılması karşısında: eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesiyle yazılı biçimde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre olan ilamların en ağırının olması gerektiğinin anlaşılması karşısında; Marmaris Asliye Mahkemesi'nin 27.12.2001 gün ve 1999/567 esas, 2001/1560 karar sayılı ilamı ile dolandırıcılık suçundan verilen 1 yıl, 11 ay 3 gün yerine, sanığın daha az cezaya mahkum edildiği İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1/15 esas, 2005/11298 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine; ''Marmaris Asliye Mahkemesi'nin 27.12.2001 gün ve 1999/567 esas, 2001/1560 karar sayılı ilamı ile dolandırıcılık suçundan verilen 1 yıl, 11 ay 3 gün hapis cezası dikkate alınarak,