Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/35404 K.2012/20182

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlığı gerçekleştirmek amacıyla yakınana ait ikinci katta bulunan daireye tırmanmak suretiyle çıkılarak açıldığı ileri sürülen balkon penceresinin, sağlam ve dayanıklı olup olmadığı, daireye çıkmanın şahsi çeviklik gerektirip gerektirmediğine ilişkin kanıtların neler olduğu gerekirse keşif yapılarak araştırılmak suretiyle açıklanıp gösterilmeden sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesine uyduğu belirtilerek lehe yasa değerlendirilmesinde anılan maddenin karşılaştırmaya esas alınması,

2-Hırsızlık eyleminin saat 04.30 sıralarında gerçekleştiği ve uyaptan alınan kayda göre suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 Sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince sanığın cezasından artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 491, 492, 493 maddelerinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece saat 04.30 sıralarında yakınanın ikinci kattaki balkonuna çıkıp balkon penceresini kanırtarak içeri girilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/4 maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu, buna göre sanık yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

4-Sanığın temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte olay gecesi hırsızlık yapmaya karar vererek hep birlikte sanığın kullandığı araca binerek yakınanın evinin önüne geldikleri, sanığın araçta gözcülük yaptığı ve eylemi iştirak halinde gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında şartları oluşmamasına rağmen sanığın yardım ettiğinden bahisle 5237 Sayılı TCK'nın 39. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması,

5-Sanığın adli sicil kaydına göre suçu işlediği tarihte sabıkasız olduğu ve yakınanın dairesinden alınan bir şey olmadığının anlaşılması karşısında, zararın giderilmediği ve sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğundan bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,