Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/35412 K.2013/8203

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekiye ait araca camı kırarak girdiği ve maymuncuk tabir edilen demir çubuk ile aracı çalıştırdığı, kontak kilidinin ise aracı çalıştırmaya yöenlik olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması yerine 142/2-d. maddesi ile uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

3- Sanığın otomobili çalıp başka yere götürdükten sonra araca ait teyp ve hoparlörleri aldığı gözetildiğinde otomobilin hırsızlık suçuna konu olduğu, sanığın kastının aracın doğrudan mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılmasına göre, eyleminin mala zarar vermek suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi ile uygulama yapılması ve suç tarihi itibari ile mala zarar verme suçunun şikayete tabi olduğu müştekinin ise verdiği dilekçe ile şikayetini geri alması karşısında sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre,

4- Sanık hakkında mala zarar verme suçu bakımından etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken yazım hatası sonucu 168/2. madde yerine 35/2. maddenin gösterilmesi,