Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/35815 K.2013/9407

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin daha önce de birkaç kez yaptığı gibi otomobilini park etmesi için sanığa teslim ettiği ve anahtarıda sanıkta bıraktığı ancak sanığın bu eşya üzerinde kendisine bırakılış amacı dışında tasarrufta bulunarak gece vakti, müştekiden habersiz olarak kullandığı ve kaza yaptığı sabit olmakla fiilin TCK'nın 155/1 maddesi kapsamında güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılıp sonuca bağlanmadan, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında değerlendirilerek hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,