Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/36391 K.2013/13200

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan ve dosya içerisine getirtilen ilam içeriğinden hükümlülüğün 765 sayılı TCK'nın 491/2, 522, 59 maddelerinden verilen 3 yıl 4 ay hapis cezası olduğu, bu cezanın da infaz tarihi olan 08.07.2004 tarihinden itibaren suç tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu gözetilmeden anılan Yasanın 58/2-b maddesine aykırı olarak bahsi geçen ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler ile ilgili temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-21.03.2008 tarihli tutanak içeriği ile dosya kapsamına göre, Ezine ilçesinde hırsızlık yaptıktan sonra şüphe üzerine Burhaniye ilçesinde polis memurları tarafından durdurulan sanıkların Ezine ilçesinde hırsızlık yaptıklarını söyleyerek çaldıkları malların iadesini bu şekilde sağladıkları anlaşılmakla; sanıklar hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 168/1 maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçta kullanılan aracın değeri konusunda araştırma yapılıp TCK'nın 54/3. maddesi uyarınca suçta kullanılan aracın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurup hakkaniyete aykırı olup olmayacağı düşünülmeden aracın müsaderesine karar vermek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan ve dosya içerisine getirtilen ilam içeriğinden hükümlülüğün 765 sayılı TCK'nın 491/2, 522, 59 maddelerinden verilen 3 yıl 4 ay hapis cezası olduğu, bu cezanın da infaz tarihi olan 08.07.2004 tarihinden itibaren suç tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu gözetilmeden anılan Yasanın 58/2-b maddesine aykırı olarak bahsi geçen ilamın tekerrüre esas alınması,

4- Birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Suç tarihinde sabıkasız olan sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan katılanın zararının bulunmadığı da değerlendirilip denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde tartışılarak, CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “koşulları bulunmadığından” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına hükmedilmesi,