Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/3642 K.2012/1946

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin kontak anahtarını üzerinde unuttuğu aracına sanığın binerek aracı çalıştırdığı ve götürdüğünün anlaşılması karşısında; sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

2-Sanığın aracın yerini gösterip müştekiye iadesini sağladığı, ancak benzin, amortisman vs. giderlerini karşılamadığının anlaşılması karşısında, iadenin kısmi olduğu ve TCK'nın 168/4 maddesi gereğince müştekinin kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Tekerrüre esas hükümlüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,