Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/36601 K.2013/7416

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık ...'e yüklenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olarak verilen karara karşı, 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, bu kararın temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince bir karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE;

II) Sanık ...'e yüklenen mala zarar verme suçu bakımından yapılan incelemede ;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ...'in temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

III) Sanık ...'e yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede ;

Tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; kimliği tespit edilemeyen bir şahsın yakınanı telefonla arayıp çalınan malların sanığa ait iş yerinde bulunduğunu söylemesi üzerine yakınanın polis memurları ile sanığa ait iş yerine geldiği, sanığa konu anlatıldığında, sanığın suçlamayı kabul ederek suça konu eşyaların bir kısmını iade ettiği;

ancak, sanığın yakalandığı dükkanın arka kısmındaki suça konu bir kısım malların zaten arama sonucu el konulması gereken mallar olduğu anlaşılmakla; yakalanması üzerine malları teslim eden sanığın pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamede bozma isteyen düşünce de benimsenmemiştir.