Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/36630 K.2013/7480

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca, sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması suretiyle infazda karışıklığa yol açılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm gerekçesinden ‘‘09.01.2004 tarih ve 2003/870 Esas, 2004/1 Karar sayılı ilamı” şeklindeki ifade çıkarılarak ve adı geçen sanık hakkında yalnızca Giresun Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/840 Esas ve 2004/248 Karar sayılı ilamın tekerrür uygulamasına esas kabul edilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/03/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.